او رمضان 1037 ه . / 1627 م . است . حكيم فضل على شفايى از حيدرآباد نيز به نام حكيم شفايى خان معروف شده است و مؤلّف كتاب‌هاى متعدّدى است . او در سال 1257 ه . / 1841 م . وفات يافته است . 2 1 حكيم ميرزا على شريف تعليقات على حمّيات قانون ( اسرار العلاج ) حكيم ميرزا على شريف بن حكيم محمّد زمان لكنهوى دهلوى طبيب حاذق لكنهو بود . او فقه را پيش مولانا دلدار على مجتهد نصيرآبادى و طبّ را پيش طبيبان بزرگ خواند . علاوه بر استادى در معالجه ، در منطق و فلسفه و علم كلام نيز مهارت داشت . او بر كتاب‌هاى علم كلام حاشيه نوشته است . در تقدير از خدمات طبّى او غازى الدّين حيدر به او لقب رئيس الاطبّاء عطا كرده بود . او در لكنهو در 1231 ه . / 1815 م . وفات يافت . تعليقات على حمّيات قانون موسوم به اسرار العلاج يك رسالهء خوب است . وى اين رساله را براى مولوى مهر على كه در منطق و فلسفه و علم بلاغت استادى مسلّم و شناخته شده بود ، نوشته بود . نسخه‌هاى خطّى آن در كتابخانهء مولانا آزاد عليگره ( مجموعهء سبحان اللّه ) ، كتابخانهء ايالتى حيدرآباد ، مؤسّسهء تاريخ و تحقيق طبّ دهلىنو ، خدابخش پتنه و مجموعهء نگارنده موجود است . او كتابى نيز به نام مجموع الطبّ دارد . كتاب ديگر على شريف دستور الاطبّاء است كه نسخهء آن در كتابخانهء ايالتى حيدرآباد موجود است . حكيم محمّد زمان پدر حكيم على شريف شاگرد حكيم علوى خان ( متوفّى 1162 ه . / 1749 م . ) است . على شريف معالجهء تب پدرش را كه در سال 1180 ه . / 1766 م . انجام داده بود بيان كرده است . شخصيّت عالم و بانفوذى مانند منتظم الدوله حكيم مهدى ( متوفّى رمضان